Weekafsluiter 🙏
Deze week les nummer 6 van 8 afgerond in WZC Ter Kimme Vzw met een o zo fijne en warme groep van hulpverleners. De eer – dat ik deze opleiding zelf in elkaar mocht boksen en ook geven – heb ik te danken aan directeur Isabelle Flamand en de twee fantastische palliatief verpleegkundigen Carientje de Beer en Jolien Michiels.
 
Mogen spreken over voorafgaande zorgplanning te Koksijde bij WZN Dunecluze met oprechte dank aan Gracy Vanhenden, directeur van WZC De Ril en DVC De Sluze.
 
Als afsluiter een voordracht van mijn boek ‘Omdat we allemaal doodgaan’ in WZC Ten Oudenvoorde met alweer een zeer talrijke opkomst dankzij een mooie organisatie van Wendy Cathelyn.
 
🍒op de taart:
Een huisarts op rust die na de lezing een boek kwam aankopen, openlijk begrip toont voor de pijnlijke zaken die ik naar voor bracht en stil zegt zich te schamen voor het vaak weinig empathische en therapeutisch hardnekkige gedrag van sommige van zijn ex-collega’s… Ik werd er zelf stil van.
 
Pionierswerk is een vaak eenzaam gebeuren, maar voorbije week stemt me hoopvol. Steeds meer komen warme, gelijkgestemde zorgzielen op mijn pad. Het zijn zij die niet bij de pakken blijven zitten. Ze vinden de moed en hebben het lef om wel iets te gaan veranderen in deze huidige zorg waar we steeds meer voorbij gaan aan warme zorg. Deze hulpverleners reflecteren, ze denken na over de levenskwaliteit van hun zorgvragers, ze stellen hun patiënten en bewoners centraal en ze gaan tegen (huis)artsen in wanneer een situatie mensonwaardig dreigt te worden. Dit kost verdorie heel veel moed en energie. Ik draag ze op handen en ik moedig anderen aan om hetzelfde te doen. Want weet u, op een dag komen u en ik in dat zorgbed te liggen. Welke zorger wilt u dan naast het bed?