De deskundigheid van het deskundig zijn: allemaal expert
LinkedIn is een platform dat mij op professioneel vlak al heel wat mooie connecties heeft gebracht. Ik zie vele profielen de revue passeren van heel wat jonge mensen die zichzelf omschrijven als een expert of deskundige. Een prille twintiger en al expert. Hoe verwezenlijk je dat in godsnaam op 2 jaar tijd?
 
Gisteren vestigde het profiel van een jongeman – die zichzelf omschrijft als een palliatief deskundige – mijn aandacht. Hij studeerde vier jaar geleden af als bachelor in de verpleegkunde. Hij werkte 9 maanden als hoofdverpleegkundige in een woonzorgcentrum en nadien nog eens 6 maanden in een andere zorginstelling in een leidinggevende functie. Nadien ging hij 5 maanden aan de slag als docent en nu is hij sinds 1 maand deskundige in de palliatieve zorg. Een heel schielijk en bijzonder parcours als je het mij vraagt. Jonge mensen kiezen steeds meer eerzuchtig en vermoedelijk met de beste intenties meteen na hun studies voor een functie als hoofdverpleegkundige en docent, dit met echter amper werkervaring in hun rugzak.
 
Mijn gezond verstand stelt zich de vraag hoe je als jonge twintiger al over voldoende capaciteiten kan beschikken, om in deze problematisch zorgtijden jonge mensen te gaan opleiden tot verantwoorde verpleegkundigen? Hoe kan je zonder enige ervaring op de werkvloer, zijnde zonder in ploegen te gaan werken een team gaan managen en ondersteunen? Zonder ook maar aan den lijve te ondervinden hoe hard ploeteren het vaak is op die werkvloer?
 
Ergens heb ik helaas wel een jammerlijk antwoord op mijn geformuleerde vragen gevonden. Het werd me namelijk duidelijk, toen ik het voorbije jaar tal van energierovende sollicitatieprocedures doorliep, zoekende naar een nieuwe parttime uitdaging in onze zorgsector. Heel wat medische bedrijven en zorginstellingen gaan blijkbaar jongere zorgprofielen gaan verkiezen boven mensen met jarenlange ervaring en expertise in hun vak. Waarom? Er is minder anciënniteit over te nemen, met andere woorden, hoe meer ervaring je bezit, des te prijziger je bent als werkkracht. Een pijnlijk gegeven in een zorglandschap dat schreeuwt om meer ervaren rotten in het vak die met verworven deskundigheid, werkveldkennis en vooral passie de echte boodschap van zorg voor patiënten kunnen doorgeven op de werkvloer en al zeker in ons onderwijs.