Mijn projectvoorstel voor uitbreiding van palliatieve- en levenseindezorg in Zorgstad Aalst
In juni, ging ik voor de eerste keer langs bij de stad Aalst. Voor de mensen die mijn bericht van toen gemist hebben, ik praat jullie even bij:
 
De stad Aalst legt de komende jaren de lat hoog om te gaan innoveren en excelleren in gezondheid en zorg. Tijdens mijn opzoek- en speurwerk over Zorgstad Aalst zag ik nog heel wat opportuniteiten om ook de palliatieve zorg in Oost-Vlaanderen, in het bijzonder in Aalst en omstreken, naar een next level te brengen. Men wil nog meer gaan focussen op preventieve zorg. In mijn ogen is mensen tijdig gaan informeren over palliatieve- en levenseindezorg ook preventieve gezondheidszorg en dit door als stad voldoende zorgomkadering te gaan aanbieden. Zo krijgen zwaar zieke mensen de mogelijkheid om zo lang, comfortabel en veilig mogelijk in hun thuisomgeving te blijven.
 
Begin dit jaar was ik te gast in Coda vzw Coda Dagcentrum Coda Rouwzorg te Wuustwezel. De uiteenzetting die ik er kreeg van directeur Alex de Kind werkte inspirerend en zette me aan tot actie. Ook mijn mentor en grote voorbeeld, pionier Prof. Dr. Wim Distelmans moedigt me vanaf de zijlijn aan voor dit project.
 
Ondertussen is het einde van 2023 in zicht. Het was een jaar waar ik vooral de focus heb gelegd op mijn boek. ‘Omdat we allemaal doodgaan’, het thema van professionele en menswaardige palliatieve- en levenseinde zorg onder de aandacht houden was en blijft mijn missie. Het is een fulltime job waarvan weinige beseffen dat het succes van een boek, staat en valt bij de inzet en het doorzettingsvermogen van de auteur.
 
Deze week bracht ik mijn vierde bezoek aan Stad Aalst waar ik opnieuw met veel enthousiasme en passie, mijn zelf in elkaar gepuzzelde project mocht voorstellen. Ik ging langs bij schepen Sarah Smeyers. In januari 2019 startte ze haar tweede ambtstermijn als schepen van wonen, sociale Zaken, ouderenzorg en welzijn. Bovendien is zij hét sociale gelaat van Aalst als voorzitter van het Bijzonder Comité voor de Sociale Dienst (BCSD). Bij dit overleg was ook mevrouw Nancy Boterberg aanwezig. Zij zetelt naast haar functie als kwaliteitscoördinator en vertegenwoordiger van OCMW Aalst, ook in twee belangrijke bestuursorganen: het Managementteam Thema Zorg en vzw Netwerk Palliatieve Zorg Aalst -Dendermonde – Ninove. Als kwaliteitscoördinator van de vier OCMW woonzorgcentra in de stad zet zij zich in voor het opvolgen van klachten met als doel, de organisatie en de kwaliteit van de hulp- en dienstverlening te waarborgen en te verbeteren.
 
Mijn project dat ik graag met hulp van de stad Aalst zou realiseren: het oprichten van een palliatief dagcentrum met hieraan een LEIFpunt gekoppeld. Daarnaast zou dit centrum ook een plaats zijn, waar mensen terecht kunnen na het verlies van een dierbare en ze ondersteuning kunnen krijgen bij hun rouw- en verlieservaringen. Waarom dit initiatief volgens mij een noodzaak is in onze stad en omgeving?
 
In Aalst zijn er twee grote ziekenhuizen die in de nabije toekomst gaan fuseren tot één en dat maakt een totaal van grof geteld zo’n 1510 bedden. Daar tellen we nog eens de bedden bij van de vier OCMW woonzorgcentra: goed voor zo’n 411 bedden. Dit aantal bedden staan in schril contrast met de 12 erkende palliatieve bedden waar deze twee ziekenhuizen over beschikken. Er is een palliatieve eenheid in Aalst en in Asse. Mensen met een palliatieve zorgproblematiek horen niet thuis in een dagcentrum van een woonzorgcentrum maar verdienen specifieke zorg in een palliatief dagcentrum. Als volgt ging ik de palliatieve dagcentra in Vlaanderen tellen. Amper vijf palliatieve dagcentra zijn er in Vlaanderen: drie in West-Vlaanderen, één in Antwerpen en één in Vlaams-Brabant. In Oost-Vlaanderen is er tot op heden geen palliatief dagcentrum en in Aalst en de Denderstreek is er geen LEIFpunt waar burgers, zorgverleners, patiënten en naasten terecht kunnen met hun vragen over zwaar ziek zijn, palliatieve zorg en het levenseinde. Vlaanderen telt op 20 jaar tijd 10 LEIFpunten waarvan inwoners van Aalst en omstreken zich moeten wenden tot de LEIFpunten Oudenaarde, Geraardsbergen, Wemmel en/of Gent.
 
De verkiezingen zijn in aantocht, de agenda’s worden voorbereid. De voorbije maanden heb ik hard genetwerkt om in Aalst bij politici en belangrijke zorgmedewerkers, een hiaat aan te kaarten en te zorgen voor enige bewustwording. Ik kan alleen maar hopen dat de ontelbare e-mails, telefoons en meetings op een dag hun vruchten zullen afwerpen.